Ümit Yaşar Oğuzcan

Türk Şair (22 Ağustos 1926 – 4 Kasım 1984)

Tarsus’ta doğan şair, 1946 yılında Eskişehir Ticaret Lisesi’ni bitirdi. Ardından Türkiye İş Bankası’na bankacı olarak girerek Adana, Ankara ve İstanbul’da çalıştı. Halkla ilişkiler müdür yardımcısı görevinde iken hizmette otuz yılını doldurunca kendi isteğiyle Haziran 1977’de emekliye ayrıldı. İstanbul’da kendi adını taşıyan bir sanat galerisi kurdu.
Şiir hayatına 1940’ta Yedigün şairleri arasında başlayan ardından 1975 yılında 33 şiir, 4 düzyazı kitabı, 13 antoloji ve biyografik eser, toplam 50 kitap çıkarmış bulunan, şiir plakları, şarkı sözleri ve yergileriyle tanınan Oğuzcan, günümüzde bilinen popüler şairlerinden biridir. Genellikle Faruk Nafiz Çamlıbel duyarlılığında ve aşk, ayrılık, özlem temaları ekseninde çoğalttığı şiirini, 1973 yılında büyük oğlu Vedat Oğuzcan’ın vefatı üzerine, hayatın boşluğu, ölüm ve acı gibi derinliklere, öz ve biçim yoğunlaştırmalarına yöneltti. Şairlik başarısını, daha etkili, aruzla yazdığı rubailerinde gösterdi.